Is het al ochtend? (Toespraak Dirk)

door | 28 nov 2015 | blog | 24 reacties

“Papa, is het al ochtend?” hoorde ik bovenaan de trap.
Met zijn handen in zijn ogen wrijvend, en met z’n knuffel in de hand kwam Remy de trap af geslentert. Z’n haren stonden alle kanten op.
TV aan, iPad op schoot, broodje op de leuning van de bank…
Snel op Dex z’n plek gaan zitten als Dex even ging plassen…
De mooiste smoesjes als het bedtijd was…

Allemaal typische Remy dingetjes.
Velen hier kunnen wel zo’n verhaal vertellen denk ik.

Een echte schurk was die Remy joh;
het woord kattenkwaad stond op zijn voorhoofd geschreven.
Maar hij was ook een echte koekelkont; als je’m optilde wikkelde hij z’n armen en benen om je heen, en dook z’n hoofd in je nek.

“Wij zijn kamigo’s hè pap?” zei Remy dan.
Kamigo is hoe hij amigo uitsprak. En Dex, Remy en ik waren 3 amigo’s.

Je had de streken van je vader, en de charmes van je moeder.
Je wist iedereen om je vinger te winden.
“Nog 1 snoepje… nee eeeeecht de laatste, eeeeecht…”

Maar je kon zelf ook nog betoverd worden, zoals toen je Elmo hebt ontmoet bij de Sesamstraat show. Je grote held, samen met Ernst en Bobbie.

Ik kan hier nu al letterlijk uren vol praten, over slechts 3 jaar dat we samen waren.

3 jaar… je leven moest nog beginnen amigo.
Mama en ik fantaseerden wel eens over je toekomst;
Hij wordt vast een zeeman zeiden we dan lachend.

En nu zijn we hier samen met familie en vrienden, om het slot te schrijven in jouw veel te korte levensverhaal.
Een oneerlijke realiteit, die jij niet verdient hebt maatje.

Je werd uit het leven gerukt zonder genade.
Voor jou was dat pijnloos en snel. Gelukkig wel.
Onze poging om je bij ons te houden is aan je bewustzijn voorbij gegaan.

Tijdens het schrijven dan deze woorden besef ik me wél wat ik schrijf, maar niét waarom…
Het klopt niet en het zal nooit kloppen.
Ons gezin was compleet met 4; dat zal nooit meer hetzelfde zijn.
Maar jij hebt vele harten gestolen in je korte leventje, en niemand zal jou ooit vergeten. Daar zorgen wij 3 wel voor vriendje.

Dank je wel dat je onze zoon bent, was, en blijft.

Dus ga maar naar de hemel Remy.
Het is al ochtend.

Boks, high five, pieuw pieuw…

En je bent zelf een apenkop.

 

Dirk Kuijt

Vader